መካከለኛው ምስራቅ እና ሰሜን አፍሪቃ የፎቶግራፍ ታሪክ እና የምስል ኮሙኒኬሽን መገለጫ፡ ከዳግማይ ምስሎች እስከ ዘመናዊ ተልእኮ

መግቢያ፡ ብርሃንን በማይገባበት አገር መቅረጽ

የፎቶግራፍ ታሪክ በመካከለኛው ምስራቅ እና ሰሜን አፍሪቃ ከተለመደው የምዕራባዊ ተረት በጣም የተለየ እና የተለያየ ነው። ይህ ክልል የኦፕቲክስ ሳይንስ፣ የጂኦሜትሪ እና የብርሃን ጥናት መውለቃለቅ ሲሆን እንደ ኢብን አል-ሀይሰም (አልሃዘን) ያሉ ሊቃውንት በ10ኛው ክፍለ ዘመን የካሜራ ኦብስኩራ መርሆዎችን የተረዱት እዚህ ነው። የዳግማይ ምስል ማስቀመጫ ቴክኖሎጂ ወደ ክልሉ በ1839 ከሉዊ ዳገር የዳግማይ ምስል ማስቀመጫ አሳተፍ በኋላ በፍጥነት ደረሰ። ይህ ጽሁፍ ከ19ኛው ክፍለ ዘመን አጋማሽ ጀምሮ እስከ ዛሬ ድረስ በክልሉ የተከሰተውን ውስብስብ የፎቶግራፍ ጉዞ ያስሰፋል፣ የአገራትን ማንነት፣ ታሪክ፣ ተቃውሞ እና ዘመናዊነት እንዴት እንደተቀረጹ ይመረምራል።

የመጀመሪያ ጊዜያት፡ የኦርቶዶክስ ፈላስፋዎች እና የኮሎንያል ጨዋታዎች (1839-1900)

ፎቶግራፍ ወደ መካከለኛው ምስራቅ እና ሰሜን አፍሪቃ በሁለት ዋና መንገዶች ገባ፡ እንደ ሳይንሳዊ እና አርታዒ መሳርያ በአውሮፓውያን ጉዞ አድራጊዎች እና እንደ ዘመናዊነት ምልክት በአገር ነዋሪ መሪዎች እና መንግስታት። በ1839 ዓ.ም. በኦቶማን ሱልጣን አብዱልመጂድ አውል የተካሄደ የመጀመሪያው የዳግማይ ምስል ማስቀመጫ ስራ ታዋቂ ነው። ሱልጣኑ ይህን ቴክኖሎጂ እንደ ዘመናዊነት እና ማራኪ ስልጣን መሳርያ አድርጎ ተቀበለው።

የጉዞ አድራጊ ፎቶግራፎች እና የምስል ስተሪዮታይፕስ

እንደ ፈልኪስ ቦንፊስ፣ ማክሲም ዱ ካምፕ እና አንግስ በንተል ያሉ ፈረንሳውያን ፎቶግራፎች በ1840ዎቹ እና 1850ዎቹ የእጅ ግልጋሎት ካሜራዎችን ተሸክመው ከካይሮ እስከ ጀሩሳሌም፣ ደማስቆ እና ባግዳድ ድረስ የጎበኙ እና ምስሎችን ያነሱ ነበር። ሥራቸው ብዙውን ጊዜ የ”ምስራቃዊ” ስተሪዮታይፕስን ያጠናክራል፣ ክልሉን እንደ ጊዜ የማያልፍ እና እንደ ጥናት ነገር ያቀርባል። በተቃራኒው፣ እንደ ሳባ እና አብደላህ ፍሪስ ያሉ አካባቢያዊ ፎቶግራፎች በቤይሩት እና አሌፖ ሲጀምሩ ለአካባቢያዊ ደንበኞች የቤተሰብ ፖርትሬት፣ የገበያ ምስሎች እና የከተማ እይታዎችን በመቅረጽ የራሳቸውን የምስል ቋንቋ ፈጠሩ።

የንጉሣዊ ፖርትሬት እና የመጀመሪያ ስቱዲዮዎች

በፋርስ፣ ሻህ ናስር አል-ዲን ሻህ (1848-1896) ፎቶግራፍ ተከታታይ ደጋፊ ነበሩ። የንጉሣዊ ፖርትሬት ማንሳት የራሱን ሞዴርን እና የአገዛዝ ብልጫ ለማሳየት አስፈላጊ መሳርያ ሆነ። በእስታንቡል፣ የአርሜኒያ ስደተኞች እንደ ቫስላክ እና ኦስካን ኤፈንዲ የመጀመሪያ ስቱዲዮዎችን ከ1850ዎቹ ጀምሮ ከፍተዋል። በሞሮኮ፣ ሱልጣኑ ሀሳን አውል ፎቶግራፍ ለይስላማዊ ሕግ እንደማይጣጣም በሚል አቋም ቢያሳይም፣ በመጨረሻ በ1880ዎቹ ፎቶግራፎች ተነሱለት።

የ20ኛው ክፍለ ዘመን መጀመሪያ፡ ታሪክን መቅረጽ እና ብሔራዊ መለያዎችን መፍጠር (1900-1950)

ይህ ዘመን የፎቶግራፍ ኃይል በታሪክ ማዕከላት እና በፖለቲካዊ ማንነት ግንባታ ላይ ተሰማ። የመጽሔት ሥራ እየጨመረ መጥቷል፣ እና አካባቢያዊ ፎቶግራፎች የራሳቸውን ማህበረሰብ በአዲስ መንገድ መቅረጽ ጀመሩ።

የጦርነት ምዘና እና የኮሎንያል ምዝገባ

የመጀመሪያው ዓለም አቀፍ ጦርነት እና በተለይም የኦቶማን ኢምፓየር መፈራረስ በፎቶግራፍ በተሟላ ሁኔታ ተመዝግቧል። የታልዓት ፓሻ የአርሜኒያ ህዝብ ጭፍጨፋ በጀርመናዊ እና ኦቶማን ፎቶግራፎች የተዘገበ ሲሆን ይህም የመጀመሪያው ዘመናዊ የጭፍጨፋ ምስላዊ ሰነድ ነበር። በሰሜን አፍሪቃ፣ የፈረንሳይ ኮሎኒያል አስተዳደር ፎቶግራፍን ለ”ሲቪላይዜሽን” ምልክት እና ለአደራጅ ምዝገባ ተጠቅሞ ነበር፣ እንደ ማርሻል ሊዮቴ ያሉ ሰዎች በሞሮኮ ውስጥ ያሉ የባህል ምስሎችን በማንሳት የራሳቸውን የምስራቃዊ ምናብ አበረታቱ።

የፎቶጅርናሊዝም መነሳት እና የመጽሔት ዘመን

በ1920ዎቹ እና 1930ዎቹ፣ እንደ “አል-ሙስዋር” (ግብፅ)፣ “አል-ሃሪስ” (ሊባኖስ) እና “አል-ጀሚሃ” (ኢራቅ) ያሉ ሳምንታዊ መጽሔቶች ታዋቂ ሆኑ። እነዚህ መጽሔቶች የፎቶጅርናሊዝም ትውልድን አስተዋወቁ። በግብፅ፣ አልታውፊቅ አል-ሙስዋር የተባለ መጽሔት በ1929 በሙሀመድ ኢብራሂም ናጂ እና ሳዲቅ ሳዓድ ተመሠረተ። የፋርስ መጠሪያ ፎቶግራፍ አንቶን ሰቭሩጊን የራዛ ሻህ ፋህላቪ በ1934 የመገናኛ ብዙሃን ዘመን የመከፈቻ ምስሎችን አነሳ።

የመነሳት እና ነፃነት ዘመን፡ ፎቶግራፍ እንደ ተቃውሞ መሣሪያ (1950-1990)

የኮሎኒያል አገዛዝ መጨረሻ እና የብሔራዊ አገሮች መነሳት የፎቶግራፍ ሚናን ከመሠረቱ ቀየረ። ፎቶግራፍ አሁን ለፖለቲካዊ ተልእኮ፣ ለማህበራዊ ለውጥ እና ለብሔራዊ አገልግሎት ያገለግል ጀመር።

የፓለስታይን ችግር እና የፎቶግራፍ ሰነድ

የ1948 ናክባ (አደጋ) እና የ1967 ስድስት ቀን ጦርነት የፓለስታይን ህዝብ መፈናቀል እና መከራ በፎቶግራፍ በሰፊው ተመዝግቧል። የሊባን ፎቶግራፍ ሃሲብ አል-ሳብአጊ በሻቲላ እና ሳብራ እና ሰብር ወረራ ወቅት የተነሱት ምስሎች በዓለም አቀፍ ደረጃ ታዋቂ ሆኑ። የመጋነሪ ቴሌቪዥን አገልግሎት (MENA) እና የፋልስቲን ፎቶግራፍ ማህበር የፓለስታይን ታሪክ ለመጠብቅ እና ለማስተዋወቅ አስፈላጊ ሚና ተጫውተዋል።

የፎቶግራፍ እና የፊልም አዳዲስ አቀራረቦች

በዚህ ዘመን የአርት ፎቶግራፍ እንደ ገለልተኛ መግለጫ ተደራጅቷል። በግብፅ፣ የካይሮ ዓለም አቀፍ የፎቶግራፍ ቢናሌ በ1969 ተመሠረተ፣ ይህም አፍሪቃን እና መካከለኛውን ምስራቅ የሚያሳይ የፎቶግራፍ ሥራ ለማበረታት አስፈላጊ መድረክ ሆነ። የኢራን ፎቶግራፍ ማህበር በ1970ዎቹ በባህማን ሻይባ እና አርበኞች እርዳታ ተመሠረተ። የሞሮኮ ፎቶግራፍ ላቲፍ ላአቺብ የአፍሪቃ ፎቶግራፎችን ለማበረታት በ1976 የራባት ዓለም አቀፍ የፎቶግራፍ እንቅስቃሴን መሠረተ።

ዘመናዊ ዘመን፡ ዲጂታል አብዮት እና አዳዲስ ተልእኮዎች (1990-የአሁኑ ጊዜ)

የዲጂታል ፎቶግራፍ እና የኢንተርኔት መጪው በክልሉ የምስል ማምረት እና ማካፈልን ለውጦ አስገባ። የማህበራዊ ሚዲያ መድረኮች እንደ Instagram እና Facebook አዳዲስ የፎቶግራፍ አዘራርፎችን አስተዋውቀዋል።

የጦርነት ፎቶግራፍ እና ሰብዓዊ መብት ሰነድ

የ21ኛው ክፍለ ዘመን ጦርነቶች እና አመጽግፎች ከኢራቅ፣ ሶርያ፣ የመን እና ሊባ ጀምሮ በዲጂታል መሣሪያዎች የተቀረጹ ናቸው። የሶርያ ፎቶግራፎች እንደ ሻድዲ አቡድላህ እና ናጂ ጀርራህ የሶርያ አረብ ሪፐብሊክ ውስጥ የሚደረገውን ግፍ ለማሳየት ሞትን ተጋርተዋል። የሊባናዊ ፎቶግራፍ ላራ ሳልባን የ2020 ቤይሩት ወንጀለኛ ፍንዳታ ከመገለጫው በኋላ የተበላሹ ከተሞችን ምስሎች አስተዋወቀች።

የሴቶች ፎቶግራፎች እና የገንዘብ ማስተካከያ

የሴቶች ፎቶግራፎች በክልሉ ውስጥ በጣም ኃይለኛ ድምጽ ሆነዋል፣ የሴትነት፣ ማንነት እና ማህበረሰብ ጉዳዮችን የሚያስሱ ናቸው። እንደ ሻዲያ ፈረህ (ሊባን)፣ ቲሬን ሻማም (ኢራን)፣ ላላ ኤሳዲ (ሞሮኮ)፣ (ሳውዲ አረቢያ) እና ማሪያም ሻራፒያ (ጂኦርጂያ/አየርማኒያ) ያሉ ፎቶግራፎች በዓለም አቀፍ ደረጃ ተገንዝበዋል። የራዲያ አድማ የአል